عربی
بروزرسانی: ۱۴۰۰ دوشنبه ۳ آبان
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
171: امام عليه السلام (در نكوهش آز) فرموده است‏:
 
(1) طمع بندگى هميشگى است (آزمند هميشه بنده و گرفتار است و تا از طمع چشم نپوشد آزاد نگشته رهایى نيابد).
 
 
172: امام عليه السلام (درباره دورانديشى) فرموده است‏:
 
(1) نتيجه تقصير و كوتاهى (در امرى) پشيمانى است و سود احتياط و دورانديشى درستى (رهایى از زيان) است.
 
 
173: امام عليه السلام (در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است‏:
 
(1) خير و نيكى نيست در خاموشى با حكمت و دانش (هنگامی كه بايد گفت) چنان كه نيكى نيست در گفتار با جهل و نادانى.
 
 
174: امام عليه السلام (در اينكه راه راست يكى است) فرموده است‏:
 
(1) دو خواندن به راهى (از دو كس) دو جور نگشت مگر آنكه يكى از آن دو گمراهى است (چون اگر هر دو بر حق و درست شد دو جور نمى ‏شود، در قرآن كريم س 10 ى 32 مى ‏فرمايد: فما ذا بعد الحق إلا الضلال؛‏ يعنى پس از بيان حق و راستى چه باشد جز گمراهى).
 
 
175: امام عليه السلام (درباره ايستادگى خود در راه حق) فرموده است‏:
 
(1) شك و دودلى در حق (اصول و فروع دين مقدس اسلام) ننمودم از آن هنگام كه به آن نموده شدم (آن را دانستم).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط حکمت ها: 466 تا 472 حکمت ها: 461 تا 465 حکمت ها: 456 تا 460 حکمت ها: 451 تا 455 حکمت ها: 446 تا 450 حکمت ها: 441 تا 445 حکمت ها: 436 تا 440 حکمت ها: 431 تا 435 حکمت ها: 426 تا 430 حکمت ها: 421 تا 425