عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۹ پنج شنبه ۲۳ مرداد
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
46: امام عليه السلام (درباره جوانمرد و ناكس) فرموده است‏:
 
(1) بپرهيزيد از حمله كردن كريم و جوانمرد هنگامی كه گرسنه شود (نيازمند گردد، چون در اين حال بى ‏اعتنایى مردم خشمش را برانگيخته خود را به خطر مى ‏اندازد تا بر ايشان مسلط شده انتقام بكشد) و بپرهيزيد از حمله لئيم و ناكس هنگامی كه سير شود (توانگر گردد، چون توانگرى او را به آرزويش كامياب ساخته به مقتضى طبعش به زيردستان آزار مى ‏رساند).
 
 
47: امام عليه السلام (در سفارش دل ها) فرموده است‏:
 
(1) دل هاى مردم رمنده است (با هم آشنایى ندارند) پس هر كه آنها را (با همراهى و نيكى و دوستى) به دست آورد به او رو مى ‏آورند.
 
 
48: امام عليه السلام (درباره کسی که دنيا به او رو آورد) فرموده است‏:
 
(1) عيب تو (از ديده ‏ها) پنهان است مادامى كه نصيب و بهره ‏ات تو را نيك‏بخت دارد (دنيا با تو همراه باشد. و از اين رو زشتی هاى پادشاهان و بزرگان اگر چه بسيار باشد گفته نمى ‏شود تا نابود شوند يا دنيا از آنها رو برگرداند).
 
 
49: امام عليه السلام (درباره عفو) فرموده است‏:
 
(1) سزاوارترين مردم به عفو و بخشودن تواناترين ايشان است به كيفر رساندن (زيرا عفو فرع بر قدرتست، پس ناتوان را عفوى نيست).
 
 
50: امام عليه السلام (در معنى جود) فرموده است‏:
 
(1) جود و بخشش (همراهى كردن به آن كه سزاوار است) آنست كه بى درخواست باشد، و اما آنچه از روى درخواستست شرمندگى و رميدن از سرزنش است (از خواهنده يا از مردم).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط حکمت ها: 466 تا 472 حکمت ها: 461 تا 465 حکمت ها: 456 تا 460 حکمت ها: 451 تا 455 حکمت ها: 446 تا 450 حکمت ها: 441 تا 445 حکمت ها: 436 تا 440 حکمت ها: 431 تا 435 حکمت ها: 426 تا 430 حکمت ها: 421 تا 425