عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ چهارشنبه ۲۴ مهر
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
دعای پنجاهم: «دُعَاؤُهُ فِی الرَّهْبَةِ»
- دعاى آن حضرت در ترس (از خدا) -
 
(وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیهِ السَّلَامُ فِی الرَّهْبَةِ:)
دعاى پنجاهم از دعاهاى امام علیه السّلام است در ترس (از خداى تعالى):
 
(1) اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِی سَوِیاً، وَ رَبَّیتَنِی صَغِیراً، وَ رَزَقْتَنِی مَكْفِیاً
بار خدایا تو مرا درست اندام (بى‌ عیب و نقص) آفریدى، و در كوچكى پروردى، و بى‏ رنج و كوشش من روزیم دادى.
 
(2) اللَّهُمَّ إِنِّی وَجَدْتُ فِیمَا أَنْزَلْتَ مِنْ كِتَابِكَ، وَ بَشَّرْتَ بِهِ عِبَادَكَ أَنْ قُلْتَ: یا عِبادِی الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ، إِنَّ اللهَ یغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً، وَ قَدْ تَقَدَّمَ مِنِّی مَا قَدْ عَلِمْتَ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّی، فَیا سَوْأَتَا مِمَّا أَحْصَاهُ عَلَی كِتَابُكَ 
بار خدایا من در كتاب تو (قرآن مجید) كه فرو فرستادى، و بندگانت را به آن مژده دادى یافتم كه فرموده ‏اى: («سوره زمر، آیه 53» یا عِبادِىَ الَّذینَ اسْرَفُوا عَلى‏ انْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ، انَّ اللهَ یغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعًا) یعنى اى بندگان من كه بر نفس‌ هاى خود (به گناهان) اسراف كرده و از حد تجاوز نموده ‏اند از رحمت و بخشش خدا نومید نشوید كه خدا همه گناهان را (به شرط تؤبه) می‌ آمرزد. و پیش از این از من سرزده آنچه (گناهانى كه) تو دانسته‏ اى، و آنچه تو، به (زشتى و كیفر) آن از من داناترى، پس واى به رسوایى من از آنچه نامه (ثبت اعمال به امر و فرمان) تو درباره من شمرده (نوشته) است.
 
(3) فَلَوْ لَا الْمَوَاقِفُ الَّتِی أُؤَمِّلُ مِنْ عَفْوِكَ الَّذِی شَمِلَ كُلَّ شَی‏ءٍ لَأَلْقَیتُ بِیدِی، وَ لَوْ أَنَّ أَحَداً اسْتَطَاعَ الْهَرَبَ مِنْ رَبِّهِ لَكُنْتُ أَنَا أَحَقَّ بِالْهَرَبِ مِنْكَ، وَ أَنْتَ لَا تَخْفَى عَلَیكَ خَافِیةٌ فِی الْأَرْضِ وَ لَا فِی السَّمَاءِ إِلَّا أَتَیتَ بِهَا، وَ كَفَى بِكَ جَازِیاً، وَ كَفَى بِكَ حَسِیباً. 
پس اگر نبود جاهایی كه امیدوارم از عفو و گذشتت كه هر چیزى را فرا می‌ گیرد خود را از دست می‌ رهانیدم (هلاك و تباه می‌ ساختم) و اگر كسى می‌ توانست از پروردگارش (مالك خود) بگریزد هر آینه من به گریختن از تو (كه مالك حقیقى هستى) سزاوارتر بودم، و تویی كه رازى در زمین و آسمان بر تو پوشیده نیست و آن را (روز قیامت) حاضر و آشكار می‌ نمایی، و از هر جزادهنده و حسابگرى بى‏ نیازى.
 
(4) اللَّهُمَّ إِنَّكَ طَالِبِی إِنْ أَنَا هَرَبْتُ، وَ مُدْرِكِی إِنْ أَنَا فَرَرْتُ، فَهَا أَنَا ذَا بَینَ یدَیكَ خَاضِعٌ ذَلِیلٌ رَاغِمٌ، إِنْ تُعَذِّبْنِی فَإِنِّی لِذَلِكَ أَهْلٌ، وَ هُوَ ـ یا رَبِّ ـ مِنْكَ عَدْلٌ، وَ إِنْ تَعْفُ عَنِّی فَقَدِیماً شَمَلَنِی عَفْوُكَ، وَ أَلْبَسْتَنِی عَافِیتَكَ. 
بار خدایا تو جوینده منى اگر فرار كنم، و دریابنده منى اگر بگریزم، پس اینك منم در پیشگاهت فروتن، خوار، بینى بر خاك نهاده، اگر مرا عذاب و كیفر كنى پس من سزاوار آنم، و آن ـ اى پروردگارم ـ از جانب تو عدل و داد است، و اگر از من درگذرى پس از قدیم و دیرینه گذشتت مرا فرا گرفته، و عافیت و تندرستی‌ ات را بر من پوشانده ‏اى (مرا از هر سختى و گرفتارى نجات داده ‏اى).
 
(5) فَأَسْأَلُكَ ـ اللَّهُمَّ ـ بِالْمَخْزُونِ مِنْ أَسْمَائِكَ، وَ بِمَا وَارَتْهُ الْحُجُبُ مِنْ بَهَائِكَ، إِلَّا رَحِمْتَ هَذِهِ النَّفْسَ الْجَزُوعَةَ، وَ هَذِهِ الرِّمَّةَ الْهَلُوعَةَ، الَّتِی لَا تَسْتَطِیعُ حَرَّ شَمْسِكَ، فَكَیفَ تَسْتَطِیعُ حَرَّ نَارِكَ،! وَ الَّتِی لَا تَسْتَطِیعُ صَوْتَ رَعْدِكَ، فَكَیفَ تَسْتَطِیعُ صَوْتَ غَضَبِكَ! 
پس از تو درخواست می‌ نمایم ـ بار خدایا ـ قسم به نام‌ هاى پنهان شده ‏ات (نام‌ هایی كه علم آن را به خود اختصاص داده ‏اى، پیغمبر ـ صلّى الله علیه و آله ـ فرموده: خداوند را چهار هزار نام است، هزار نام را كسى جز خدا نمی‌ داند، و هزار نام را كسى جز خدا و فرشتگان نمی‌ داند، و هزار نام را كسى جز خدا و فرشتگان و پیغمبران‏ نمی‌ داند، و چهارمین هزار را مؤمنین می‌ دانند، پس سیصد نام از آن هزار نام در توریة است، و سیصد در انجیل، و سیصد در زبور، و یكصد در قرآن، نود و نه نام آشكار و «یكى اسم اعظم» از آنها پنهان است، هر كه آنها را بشمارد «معانى آنها را بداند چنان‌ كه از شیخ صدوق علیه الرحمة نقل شده» داخل بهشت شود) و به جمال و نیكوییت كه پرده ‏ها (انوار عزّت و جلال و عظمت و بزرگواریت) آن را (از نظر خلایق و آفریده شدگان) پوشیده است كه رحم و مهربانى كنى این جان بى‏ تاب و این استخوان ضعیف و ناتوان را كه توانایی گرمى آفتابت را ندارد پس چگونه گرمى آتش (دوزخ) تو را توانایی دارد؟! و (شنیدن) آواز رعد و غرّش ابر تو را توانایی ندارد پس چگونه (تحمّل سختى) بانگ خشمت (دورى از رحمتت) را توانایی دارد؟!
 
(6) فَارْحَمْنِی ـ اللَّهُمَّ ـ فَإِنِّی امْرُؤٌ حَقِیرٌ، وَ خَطَرِی یسِیرٌ، وَ لَیسَ عَذَابِی مِمَّا یزِیدُ فِی مُلْكِكَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ، وَ لَوْ أَنَّ عَذَابِی مِمَّا یزِیدُ فِی مُلْكِكَ لَسَأَلْتُكَ الصَّبْرَ عَلَیهِ، وَ أَحْبَبْتُ أَنْ یكُونَ ذَلِكَ لَكَ، وَ لَكِنْ سُلْطَانُكَ ـ اللَّهُمَّ ـ أَعْظَمُ، وَ مُلْكُكَ أَدْوَمُ مِنْ أَنْ تَزِیدَ فِیهِ طَاعَةُ الْمُطِیعِینَ، أَوْ تَنْقُصَ مِنْهُ مَعْصِیةُ الْمُذْنِبِینَ. 
پس بر من رحم كن ـ بار خدایا ـ زیرا من مردى ذلیل و خوارم، و قدر و منزلتم اندك است، و عذاب و كیفر من چیزى نیست كه همسنگ ذرّه ‏اى (مورچه كوچك، یا غبار و گرد منتشر در هوا) در پادشاهى تو بیافزاید، و اگر عذاب من چیزى بود كه در پادشاهیت می‌ افزود هر آینه (توفیق) شكیبایى بر آن را از تو درخواست می‌ نمودم، و دوست داشتم كه آن فزونى براى تو باشد، ولى سلطنت تو ـ بار خدایا ـ بزرگتر و پادشاهى تو جاویدتر از آنست كه فرمانبرى فرمانبران در آن بیافزاید، یا نافرمانى گنه‏كاران از آن بكاهد.
 
(7) فَارْحَمْنِی یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ، وَ تَجَاوَزْ عَنِّی یا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ، وَ تُبْ عَلَی، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ‏.
پس بر من رحم و مهربانى كن اى مهربان‌ ترین مهربانان، و از گناهان من در گذر اى داراى بزرگى و احسان و نیكى، و تؤبه و بازگشتم را بپذیر، زیرا تویی تؤبه‌ پذیر مهربان.
 
ترجمه و شرح صحیفه کامله سجادیه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط دعای اول: ستایش نمودن خدای عزوجل دعای دوم: درود بر محمد و آل او دعای سوم: درود بر حمله (نگاه دارندگان) عرش دعای چهارم: درود بر كساني كه به پيغمبران ايمان آورده ‏اند دعای پنجم: دعاى آن حضرت براى خود و نزديكانش دعای ششم: دعاى آن حضرت هنگام بامداد و شام دعای هفتم: دعاى آن حضرت در مهمّات و سختي ها دعای هشتم: دعاى آن حضرت در پناه بردن به خدا دعای نهم: دعاى آن حضرت در آرزو داشتن به آمرزش دعای دهم: دعاى آن حضرت در التجاء به خداى تعالى