عربی
بروزرسانی: ۱۴۰۱ دوشنبه ۱۲ ارديبهشت
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه دویست و ششم:
 
از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است (در سپاسگزارى از نعمت هاى خداوند سبحان) كه بسيار آن را مى ‏خوانده:
 
(1) سپاس خدایى را سزا است كه شبم را صبح نموده در حالی كه نمرده ‏ام، و نه بيمارم، و نه اندامم بدحال است، و نه گرفتار بدترين كردار خويشم، و نه بى‏ فرزند مانده ‏ام، و نه از دينم برگشته ‏ام، و نه منكر پروردگارم، و نه از ايمانم نگرانم، و نه ديوانه ‏ام، و نه به عذاب امت هاى پيش از خود گرفتارم. 
 
(2) صبح كرده ‏ام در حالى كه بنده ‏اى هستم بى اختيار و ستمكار بر نفس خويش (از جهت تقصير در طاعت) خداوندا! براى تو است حق اعتراض بر من و مرا عذر و بهانه‏ اى نيست، و توانایى به دست آوردن سودى ندارم مگر آنچه تو به من ببخشى، و از بدى نمى ‏توانم بپرهيزم مگر آن را كه تو مرا نگاه ‏دارى.
 
(3) بار خدايا! پناه مى ‏برم به تو از اينكه در بى نيازی ات تهیدست و پريشان بوده يا در هدايت و رستگاری ات گمراه باشم يا در سلطنت و توانگری ات ستمديده يا مغلوب و خوار شوم و حال آنكه اختيار به دست تو است (هر چه بخواهى همان می شود).
 
(4) بار خدايا! جان مرا نخستين چيز گرامى قرار ده كه از اعضاى گرامى من (مانند چشم و گوش و دست و پا و سایر اعضاء) مى‏ گيرى، و اولين امانتى كه از نعمت هاى امانت گذاشته خود نزد من بر مى ‏گردانى (چون هر يك از اعضای شخص كه پيش از مرگ تباه شود در بلاء و رنج مى ‏ماند، پس لطف خدا بر بنده آنست كه پيش از گرفتن اعضاء جان را بستاند كه آدمى نيم مرده و نيم زنده نماند).
 
(5) بار خدايا! پناه مى ‏بريم به تو از اينكه از گفتارت بيرون رويم (به دستورت رفتار ننمایيم) يا از دين تو در فتنه و گمراهى افتيم، يا خواهش هاى ما به ما دست يابد پيش از هدايت و رستگارى كه از جانب تو آمده است.
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن