عربی
بروزرسانی: ۱۴۰۱ دوشنبه ۱۲ ارديبهشت
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه صد و هشتاد و هفتم:
 
از خطبه‏ هاى آن حضرت عليه السلام است (كه در آن با اشاره به زمان بعثت پيغمبر اكرم وصيت به تقوى و پرهيزكارى كرده‏ و زشتی هاى دنيا را نموده و به اعمال شايسته پيش از رسيدن مرگ ترغيب فرموده):
 
(1) خداوند حضرت رسول را مبعوث فرمود هنگامی كه نه نشانه‏ اى برپا بود (فترت ما بين آخرين پيغمبر و آن حضرت مردم را از راه حق دور نموده) و نه روشنایى نمايان (شريعت حقه پنهان شده كسى از خدا پيروى نمى ‏نمود) و نه راه روشن آشكار (همه در گمراهى و نادانى سرگردان بودند، پس آن حضرت بشر را هدايت نموده و از بدبختى نجات داد). 
 
(2) بندگان خدا شما را به تقوى و اطاعت از خدا سفارش می كنم، و از دنيا بر حذر مى‏ نمايم، زيرا دنيا سراى كوچ كردن و جاى كدورت و ناخوشى است، ساكن آن رونده و مقيم آن جدا شونده است، اهل خود را به جنبش مى ‏آورد و در كشاكش مى ‏اندازد مانند جنبانيدن كشتى كه بادهاى سخت در ميان درياها آن را به حركت و اضطراب‏ درآورده باشد، 
 
(3) پس بعضى از مسافرين غرق و هلاك شوند، و بعضى رهایى يافته به روى موجها دست و پا مى ‏زنند و بادها آنها را از سمتى به سمت ديگر برده به ترس و نگرانى مبتلى مى ‏سازد، آنكه غرق شد باز يافت او ممكن نيست، و آنكه رهایى يافت به طرف تباه شدن مى ‏رود (خلاصه مردم در دنيا همچون كشتى شكستگان دريا بعضى از بين رفته ‏اند و از ايشان خبر و نشانى نيست و بعضى گرفتار خواهش هاى نفس بوده و در راه نابودى سير می كنند).
 
(4) بندگان خدا! اكنون كه زبان ها باز و بدن ها تندرست و اندام فرمانبر و جاى آمد و شد فراخ و فرصت باقى است كار كنيد (خدا را عبادت و به مردم خدمت نمایيد) پيش از شتافتن نيستى و رسيدن مرگ، و آمدن آن را بر خودتان محقق دانيد و منتظرش نباشيد (چون مسلم است كه مرگ شما را در مى ‏يابد آن را آمده باور داريد، ولى مانند شخصى منتظر چشم به راه آن نبوده بيكار نمايند).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن