عربی
بروزرسانی: ۱۴۰۱ دوشنبه ۱۲ ارديبهشت
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه صد و شصت و هشتم:
 
از خطبه‏ هاى آن حضرت عليه السلام است هنگام رفتن اصحاب جمل (پيروان عایشه شتر سوار) به بصره: 
 
(1) خداوند پيغمبر را كه راهنما (ى بشر) بود برانگيخت با كتابى (قرآن كريم) گويا (راه خير و شر را بيان نموده) و با امرى (آیينى) برپا (تا قيامت باقى و برقرار بوده كجى و نادرستى در آن راه ندارد) تباه نمى‏ شود مگر مخالف آن كه تباه شونده است، 
 
(2) و به تحقيق بدعت هاى مشتبه (كه به سنت پيغمبر اكرم جلوه داده می شود) هلاك كننده‏ ها (ى مردم) هستند مگر آن را كه خدا از آنها حفظ كند (توفيق دهد تا از آنها پيروى نكرده به سلامت ماند) و اطاعت از حجت خدا (امام عليه السلام) نگاه‏دارى امر (دين و دنياى) شما است، پس او را پيروى كنيد به حالى كه سرزنش شده و مجبور نبوده باشيد (با اخلاص و صميم قلب به دستور او رفتار نمایيد، نه از روى بى ‏ميلى كه چنين كسی را منافق و ریاكار دانسته او را توبيخ و سرزنش نمايند) 
 
(3) و سوگند به خدا (يا مرا) بايد اطاعت كنيد، يا آنكه خداوند خلافت حقه را از شما انتقال مى‏ دهد، پس هرگز آن را به سوى شما باز نمى‏ گرداند تا به غير شما (بنى اميه و بنى عباس) بازگردد.
 
(4) به تحقيق آنان (طلحه و زبير و پيروانشان) بر اثر راضى نبودن به خلافت من (نه از جهت‏ خونخواهى عثمان) گرد آمده يكديگر را كمك می كنند، و من (بر ياغى شدنشان) صبر می كنم (شايد پشيمان شوند، و بر اين صبرم باقى هستم) مادامى كه بر جمعيت شما نترسيده باشم (بيم نداشته باشم از اينكه اختلاف در دين شما رخ داده پراكنده شويد) زيرا ايشان اگر اين انديشه سست و نادرست را (كه پيش گرفته‏ اند) به اتمام رسانند (دنبال كنند) نظم و ترتيب (امر دين و دنياى) مسلمانان به هم خواهد خورد (ريسمان اتحاد و اتفاق ايشان گسيخته می شود) 
 
(5) و جز اين نيست كه آنها اين دنيا (خلافت و امارت) را مى‏ طلبند از روى حسد به كسى كه خداوند آن را به او عطاء فرموده، پس خواسته ‏اند احكام (اسلام) را وارونه كنند (خلافت را كه خداوند از آن من قرار داده باز گيرند) 
 
(6) و (اگر از ما پيروى كنيد) حق شما بر ما عمل به كتاب خدا و روش پيغمبر او صلى الله عليه و آله (با مردم) و قيام به حق او (انجام دادن دستور او) و بلند كردن (منتشر ساختن) احكام او است (تا بر اثر آن رستگار شويد).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن