عربی
بروزرسانی: ۱۴۰۱ دوشنبه ۱۲ ارديبهشت
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه صد و چهل و دوم:
 
از سخنان آن حضرت عليه السلام است (در مذمت مال دارى كه مالش را بيجا صرف می كند):
 
(1) براى کسی که در غير راه حق احسان كند و به غير مستحق ببخشد از آنچه بخشيده حظ و بهره ‏اى نيست مگر تمجيد و ستودن مردم فرومايه و بدكار و گفتار نادانان درباره او مادامى كه به ايشان بخشش مى‏ نمايد، چه بسيار جواد و بخشنده است و حال آنكه (در حقيقت جودى نكرده، بلكه مال خود را تلف و اسراف نموده، و) در راه خدا بخل ورزيده است (و مالش را بيجا و در غير رضاى حق صرف كرده و چنين شخصى از ياران شيطان است، چنان كه در شرح سخن صد و بيست و ششم به اين نكته اشاره شد)
 
(2) پس به کسی که خداوند ثروتى عطاء فرموده، بايد با آن مال خويشان را كمك و يارى كند، و از آن مال (آشنايان را) مهمانى شايسته نمايد (به هر كس مناسب حال خودش) و با آن اسير و گرفتار را رهایى بخشد، و از آن به درويش و وام دار عطاء كند، و بايد شكيبایى ورزد بر اداى حقوق (واجبه مانند زكات و مستحبه مانند صدقات) و دفع حوادث و پيشامدها، و اينها را براى به دست آوردن ثواب و پاداش الهى بنمايد (نه از روى ريا و خودنمایى)
 
(3) پس پيروزمند شدن به اين بخشش ها (كه بيان شد) در دنيا باعث بزرگ شدن و خوشنام بودن و نيكى، و در آخرت وسيله رسيدن به درجات عاليه است، اگر خدا بخواهد.
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن