عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ دوشنبه ۲۰ آبان
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
خطبه صد و یکم: 
 
از خطبه‏ هاى آن حضرت عليه السلام است كه در اين باب وارد شده (مانند خطبه قبل، از پيش آمدهاى سخت خبر مى ‏دهد، و ابتدا به سختی هاى روز رستاخيز اشاره مى ‏فرمايد): 
 
[قسمت اول خطبه‏]
 
(1) قيامت روزى است كه خداوند در آن روز براى رسيدن حساب و جزاى اعمال همه خلایق از گذشتگان و آيندگان را گرد مى ‏آورد، در حالتى كه ايستاده، خاضع و فروتن هستند و (از بسيارى جمعيت و شدت گرمى) عرق مانند لجام اطراف دهانشان را فرا گرفته و زلزله زمين ايشان را مى ‏لرزاند،
 
(2) پس نيكوترين آنها و خوشحال ترين كسى است كه (به سبب كردار پسنديده در دنيا) براى ثابت نگه داشتن قدمش مكانى تهيه نموده و براى‏ آسايش خود محل فراخى به دست آورده باشد (تا از سختی هاى آنجا و از اضطراب و نگرانى آن روز برهد).
 
[قسمت دوم خطبه‏]
 
قسمتى از اين خطبه است (راجع به فتنه و فساد و خونريزی ها و سختی ها كه بعد از آن بزرگوار واقع شد):
 
(3) (بعد از من) فتنه‏ ها ظاهر شود مانند ساعات شب تاريك (كه راه رستگارى و رهایى از آن پيدا نيست، و) براى جلوگيرى از آنها كسى قيام نخواهد نمود (كسی را توانایى خاموش كردن آتش آن فتنه‏ ها و جنگ با فتنه جويان نمى ‏باشد) و هيچ بيرقى (سپاهى) آنها را رد نمى ‏كند (از بين نبرده نمى ‏تواند فتنه جويان را مغلوب سازد)
 
(4) آن فتنه ‏ها مانند شترى كه مهار شده و جهاز و پالان گذاشته و جلودارش آن را كشيده سوار بر آن مى ‏دواندش، به شما رو آورد (خلاصه براى بدبخت و بيچاره كردن شما آماده می شود) فتنه جويان گروهى باشند كه اذيت و آزارشان بيشتر است تا غارت نمودنشان (بيشتر منظورشان از ايجاد فتنه نابود كردن اشخاص است، نه به دست آوردن غنيمت، و بالأخره)
 
(5) گروهى كه گردنكشان آنان را ذليل و خوار مى ‏پندارند و در روى زمين قدر و منزلتشان معلوم نيست و در آسمان مشهورند (مردمان خداپرست از جان گذشته مقرب درگاه الهى كه خودپرستان به چشم حقارت و كوچكى به آنان مى ‏نگرند) براى رضاء و خوشنودى خدا با آن فتنه جويان جهاد مى ‏نمايند،
 
(6) پس هنگام پيدايش آن فتنه ‏ها واى بر تو اى بصره از سپاهى كه بر اثر غضب و خشم خداوند پديد آيد، و ايشان را گرد و غبار و صدايى نباشد (ناگهان پيدا شوند) و (بر اثر ورود آنان) زود باشد كه ساكنين تو مبتلى شوند به مرگ سرخ (كشته شدن) و گرسنگى غبار آلوده (قحطى كه رخسار گرسنه تيره و تاريك گردد).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن