عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ سه شنبه ۱۹ آذر
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
خطبه هشتاد و یکم:
 
از سخنان آن حضرت عليه السلام است در صفت دنيا:
 
(1) چگونه وصف كنم سرایى را كه اول آن رنج و آخر آن نيستى است، در حلال آن حساب و در حرامش عقاب مى ‏باشد (آنچه از راه حلال به دست آيد در قيامت حساب آن را مى ‏رسند، و اگر از راه‏ حرام بيابيد در آخرت به عذاب گرفتار مى ‏شويد)
 
(2) کسی که در آن غنى و بى نياز شد در فتنه و بلا افتد، و کسی که در آن نيازمند و درويش باشد غمگين است، و کسی که در تحصيل آن كوشيد به آن نمى ‏رسد، و کسی که در طلب آن نكوشيد دنيا به او رو كند،
 
(3) و کسی که (به عبرت) به آن نگريست دنيا او را بينا و آگاه كرد (تا راه راست را یافته خود را آماده آخرت نمود) و کسی که به زينت و آرايش آن نگاه كرد، دنيا او را نابينا گردانيد (كه گمراه شد. سيد رضى فرمايد:) مى ‏گويم: اگر كسى در فرمايش آن حضرت (عليه السلام): من أبصر بها بصرته (کسی که به عبرت به دنيا نگريست دنيا او را بينا و آگاه نمود) تأمل و درنگ نمايد، درون آن معنى شگفت و مقصود بزرگى مى ‏يابد كه به نهايت آن نتوان رسيد، و حقيقت آن را نتوان دريافت، مخصوصاً اگر اين جمله را با جمله و من أبصر إليها أعمته (و کسی که به زينت و آرايش دنيا نگاه كرد، دنيا او را نابينا گردانيد) همراه نمايد، چون فرق ميان جمله أبصر بها و جمله أبصر إليها را واضح و روشن و عجيب و آشكار مى ‏يابد.
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن