عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ پنج شنبه ۱۸ مهر
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
خطبه چهل و یکم:
«خطبه ای در تحذير از مكر و حيله»
 
(1) وفاء قرين راستى است، و من سپرى نگاه‏دارنده تر از وفاى به عهد (براى جلوگيرى از عذاب الهى) سراغ ندارم، و کسی که بداند بازگشتش (در قيامت) چگونه است (و به چه نحوى از او حساب مى ‏كشند، هرگز) مكر نمى ‏كند،
 
(2) ما در زمانى واقع شده ‏ايم كه بيشتر مردم آن، مكر را زيركى پندارند، و نادانان ايشان را زيرك خوانند، چه سودى مى‏ برند اين مكر كنندگان؟ خدا ايشان را بكشد! (تا مردم از شرشان آسوده گردند، و يا اينكه خدا آنان را از رحمت خود دور فرمايد)
 
(3) شخص زيرك و كاردان راه حيله و چاره هر كار را می داند و سبب اينكه حيله به كار نمى ‏برد آنست كه امر و نهى خدا او را مانع می شود، و با اينكه حيله را ديده و دانسته و توانایى به كار بردن آن را دارد ترك می كند، و کسی که در دين از هيچ گناهى باك ندارد (مانند معاويه و عمرو ابن عاص) فرصت را از دست نداده در هر كارى به مكر و حيله دست اندازد (مقصود حضرت آنست كه اگر ترس از خدا نبود براى به كار بردن حيله و مكر، من از همه زبردست‏ تر بودم).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن