عربی
بروزرسانی: ۱۴۰۱ دوشنبه ۱۲ ارديبهشت
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه صد و سی و هشتم:
 
از خطبه‏ هاى آن حضرت عليه السلام است كه در آن به پيشامدهاى سخت (و به ظهور قائم منتظر عجل الله فرجه) اشاره مى‏ فرمايد:
 
[قسمت اول خطبه‏]
 
(چون امام منتظر از پس پرده غيب بيرون آيد) 
 
(1) هواى نفس را به هدايت و رستگارى بر مى ‏گرداند (گمراه شدگان را به راه راست مى‏ برد) زمانی كه مردم هدايت را به هواى نفس تبديل كرده باشند (از شريعت محمديه دست شسته خواهش نفس را پيروى نمايند) و رأى را به قرآن بر مى‏ گرداند (مردم را از به كار بستن انديشه‏ هاى نادرست نهى و به رجوع به قرآن وا مى‏ دارد تا به دستور كتاب خدا رفتار نموده و مخالف آن را دور اندازند) زمانی كه مردم قرآن را به رأى و انديشه (خود) مبدل كرده باشند (از قرآن چشم پوشيده امور را طبق انديشه نادرست خود انجام دهند).
 
[قسمت دوم خطبه‏]
 
قسمتى از اين خطبه است (كه به فتنه‏ هاى نزديك ظهور امام زمان «عليه السلام» اشاره مى ‏فرمايد):
 
(پيش از ظهور حضرت - أرواحنا فداه - تباهكاری ها خواهد شد) 
 
(2) تا اينكه جنگ و خونريزى سخت به (آيندگان از) شما رو آورد، به طوری كه (چون شير درنده خشمگين) دندان هايش را آشكار گرداند (جنگ هايى كه واقع می شود آماده نابود كردن همه است، و يا شترى ماند) داراى پستان هاى پر از شير كه (آن جنگ مانند پستان شتر پستان هايش پر از شربت مرگ است) نوشيدن شير آن (در اول امر به كام كسانی كه وارد كارزار می شوند و اميد فتح و فيروزى دارند) شيرين است و در آخر كار (كه زد و خورد و كشتن و كشته شدن و مصائب آن همه را فرا خواهد گرفت) تلخ و بدمزه (رنج آور) است.
 
(3) آگاه باشيد (آنچه خبر مى‏ دهم) در فردا (پس از اين) واقع خواهد شد و به زودى فردا با چيزی كه نمى ‏شناسيد (از آن خبر نداريد) مى‏ آيد، حاكمى از غير طايفه پادشاهان (امام عصر عليه السلام) كارگردانان آنها را به بدى اعمال و كردارشان بازخواست مى‏ نمايد، و زمين پاره‏ هاى جگرش را براى او بيرون خواهد آورد (تمام كان ها از طلا و نقره و غير آنها هويدا شده در دسترس آن حضرت قرار مى ‏گيرد) و كليدهايش را تسليم آن بزرگوار مى ‏نمايد (همه شهرها به تصرف او در مى ‏آيد)
 
(4) پس عدالت و دادگسترى در روش مملكت دارى را به شما مى ‏نمايد، و (قوانين) متروك شده از كتاب و سنت را زنده می كند (احكام قرآن و سنت پيغمبر اكرم را اجراء مى ‏فرمايد).
 
[قسمت سوم خطبه‏]
 
قسمتى از اين خطبه است (كه ظاهرا اشاره به خروج سفيانى مى ‏باشد، چنان كه شارح خوئى - رحمه الله - در شرح خود از علامه مجلسى «طاب ثراه» نقل كرده، ولى بيشتر شراح گفته‏ اند: اشاره است به فتنه و خونريزى عبدالملك ابن مروان كه چون به خلافت رسيد از شام براى جنگ مصعب ابن زبير كشنده مختار ابن ابى عبيده ثقفى به كوفه رفت، در مسكن كه از جمله نواحى كوفه بود به هم برخوردند، و مصعب كشته شد و در شهر كوفه مردم با او بيعت كردند، آنگاه حجاج ابن يوسف را براى جنگ عبدالله ابن زبير به مكه فرستاد، حجاج در مكه عبدالله را به قتل رسانيده‏ و خانه خدا را با منجنيق خراب نمود، و بسيارى را بكشت و بر مسلمانان مسلط شده ساليان دراز انواع ظلم و ستم را به ايشان روا داشت، امام عليه السلام از ستمگرى او خبر مى‏ دهد):
 
(5) مانند آنست كه من او را (عبدالملك را) مى ‏بينم در شام بانگ مى ‏زند (لشگر گرد آورده) و با پرچم هايش در اطراف كوفه مى‏ گردد (عراق را به تصرف آورده) و به اهل آن ديار رو مى ‏آورد مانند رو آوردن شتر سركش بدخو، و زمين را از سرها فرش مى ‏نمايد (بسيارى را به قتل مى ‏رساند) و دهانش (چون درندگان براى دريدن) گشاده، و گامش در زمين سنگين مى ‏باشد (سپاه بسيار دارد) جولان او دور و دراز و حمله‏ اش سخت مى ‏گردد (شهرهاى دور را تصرف نموده به بيدادگرى دست مى‏ زند، چنان كه حجاج امراء و سردارانى به ديار دوردست مانند خراسان و كابل و تركستان فرستاد و بسيارى از مردم را كشت) 
 
(6) سوگند به خدا (آيندگان) شما را در اطراف زمين (شهرها و دهات) مى‏ پراكند تا اينكه بر جا نماند از شما مگر اندكى مانند سرمه در چشم، پس سختى و بيچارگى (فرزندان شما از دست بنى اميه) همواره برقرار خواهد ماند تا اينكه بر گردد به سوى عرب عقل هاى پنهان شده ايشان (عباسيان روى كار آمده از روى فكر و انديشه با كمك ايرانيان بنى اميه را از بين ببرند) پس 
 
(7) (اگر بخواهيد در هيچ عصرى مسئوليت متوجه شما نباشد و از فتنه و فساد رهایى يابيد) سنت ها و راه هاى پاينده و برقرار و نشانه‏ هاى آشكار (قرآن و سنت) و پيمان نزديك را كه اتمام نبوت بر آن استوار است (امام به حق و جانشين پيغمبر اكرم را) راهنماى خود گردانيد، 
 
(8) و بدانيد كه شيطان راه هاى (فريب) خود را براى شما آسان مى ‏نمايد تا به جاى قدمش گام نهاده از او پيروى كنيد (آسايش را از دست داده در دنيا و آخرت مبتلى و گرفتار باشيد).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن