عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۹ يکشنبه ۴ خرداد
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه صد و شانزدهم:
 
از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه اصحاب خود را مذمت مى‏ فرمايد:
 
(شما به منتهى درجه بخيل و ممسك هستيد)
 
(1) پس (به اين جهت) مال ها را براى کسی که آنها را روزى (خلایق) قرار داده بذل نمى ‏نمایيد (به فقرا و ضعفا احسان نمى ‏كنيد) و جان ها را براى آفريننده آن در مخاطره نمى ‏افكنيد (خود را براى جهاد در راه خدا حاضر نمى ‏سازيد) 
 
(2) به سبب دين خدا در ميان بندگان او عزيز و ارجمند مى ‏باشيد و خدا را در ميان بندگانش گرامى نمى ‏داريد (از اوامر و نواهى او پيروى نمى ‏كنيد) 
 
(3) پس عبرت گيريد به جا گرفتن در منزل آنان كه پيش از شما بودند، و به جدا شدن از نزديكترين برادران و دوستانتان (كه شما نيز مانند آنها از اين جهان خواهيد رفت و به كيفر اعمالتان خواهيد رسيد، چنان كه خداوند متعال در قرآن كريم س 14 ى 45 مى ‏فرمايد: و سكنتم في مساكن الذين ظلموا أنفسهم و تبين لكم كيف فعلنا بهم و ضربنا لكم الأمثال؛‏ يعنى ساكن گشتيد در منازل كسانی كه به خود جور و ستم كردند «طبق دستور الهى رفتار ننمودند» و بر شما هويدا گرديد كه چگونه با آنها رفتار كرده هلاكشان نموديم، و در اين باب براى شما مثل ها آورديم تا عبرت گيريد).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
 
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن