عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ چهارشنبه ۲۳ بهمن
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه نود و پنجم:
 
از خطبه‏ هاى ديگر (آن حضرت عليه السلام) است (در حمد و ثناى الهى و وصف حضرت رسول «صلى الله عليه و آله):
 
[قسمت اول خطبه‏]
 
(1) سپاس خداوندى را سزا است كه اول (و مبدا همه اشياء) است، پس چيزى پيش از او نبوده، و آخر (و مرجع همه مخلوقات) است، پس چيزى بعد از او نمى ‏باشد،
 
(2) و (به سبب آيات و نشانه‏ ها) ظاهر و هويداست، پس چيزى آشكارتر از او نيست و (كنه ذات او) مخفى و پنهان است، پس چيزى ناپيداتر از او نيست (و به عبارت ديگر:) ظاهر و توانا است، پس چيزى فوق او نيست (همه اشياء مقهور قدرت و توانایى او هستند) و باطن و دانا به جزئيات اشياء است، پس چيزى از او (به اشياء) نزديكتر نيست.
 
[قسمت دوم خطبه‏]
 
در وصف رسول خدا صلى الله عليه و آله مى ‏باشد:
 
(3) قرارگاه او (مكه معظمه كه در آنجا به رسالت مبعوث گرديد) بهترين قرارگاه، و جاى نمو او (مدينه طيبه كه در آنجا احكام الهى را منتشر نمود) شريف ترين جا است (و آن بزرگوار) در كان هاى كرامت و بزرگوارى (اصلاب شامخه و ارحام مطهره) و آرامگاه هاى سلامت (كه از هر عيب و نقص ظاهرى و باطنى منزه و مبرى بوده روييده شده است)
 
(4) دل هاى نيكوكاران شيفته او گشت، و زمام چشم ها (ى خردمندان) به سوى او خيره شد (تا ببينند در ضلالت و گمراهى جهل و نادانى كه سرتاسر جهان را فرا گرفته چه می كند، ديدند)
 
(5) خداوند به وسيله آن حضرت كينه ‏هاى ديرينه را نابود ساخت (از ميان مردم برداشت) و آتش دشمنی ها را خاموش نمود، و ميان برادران ايمانى را (مانند اميرالمؤمنين و سلمان) الفت و دوستى انداخت، و ميان خويشان (مانند حمزه و ابى لهب به سبب اسلام و كفر) جدایى افكند، و به واسطه ظهور و پيدايش آن بزرگوار ذلت و بيچارگى مؤمنين را به عزت و سرورى و برترى و بزرگى و كفار را به نكبت و بدبختى مبدل نمود،
 
(6) سخن او بيان و خاموشی اش زبان بود (چون سخنى مى ‏فرمود احكام الهى را بيان می كرد، و چون گفتار و كردارى ديده خاموش مى ‏ماند دليل بر صحت و درستى و مباح بودن آن بود).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن