عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۹ يکشنبه ۴ خرداد
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه هفتاد و یکم:
 
از خطبه ‏هاى آن حضرت عليه السلام است كه در آن درود فرستادن بر پيغمبر «صلى الله عليه و آله» را به مردم ياد مى ‏دهد: 
 
(1) بار خدايا اين گستراننده زمين ها و نگاه‏ دارنده آسمان ها، و اى آفريننده قلب هايى كه شقاوت و بدبختى را اختيار كرده و دل هايى كه سعادت و خوشبختى را برگزيده، قرار ده بزرگ ترين درودها و افزون ترين بركت هايت را بر محمد، بنده و فرستاده خود كه ختم كننده بود آن (وحى و رسالت) را كه به پيغمبران پيش آمد، و راه بسته شده (سيادت و سعادت بشر) را گشود،
 
(2) و حق (دين و شريعت) را به حق (برهان عقل و علم) آشكار كرد، و از جوش و خروش باطل و نادرستی ها (فتنه‏ هاى زمان جاهليت) جلوگيرى نمود، و تسلط گمراهی ها (ى از راه بيرون رفته و از راه برندگان) را نابود كرد، چنان كه سنگينى رسالت بر او تحميل شده به قوت و توانایى آن را متحمل گرديد، و به امر و فرمان تو قيام كرد (دين حق و علوم و معارف را به مردم ياد داد) و براى به دست آوردن خوشنودى تو (تبليغ رسالت) شتاب نمود، بى آنكه از سبقت و پيش افتادن بماند، و در اراده و تصميمى كه داشت سستى ورزد، 
 
(3) و وحى تو را ضبط كرد، و عهد و پيمانت را نگاه داشت، و بر اجرای فرمان تو اصرار ورزيد تا اينكه شعله آتش را بر افروخت (علم و دانش و خداپرستى را در ميان خلق منتشر ساخت) و براى کسی که در راه كج (راه نادانى و فتنه) مى ‏رفت راه حق را روشن و هويدا نمود، 
 
(4) و به سبب آن حضرت دل هايى كه در فتنه‏ ها و گمراهی ها فرو رفته بودند هدايت شدند، و آن بزرگوار نشان هاى واضح و احكام شرعيه را بر پا نمود، پس او امين درستكار و خزينه علم و اسرار تو است، و روز رستخيز (بر نيكوكاران و بدكاران) از جانب تو شاهد و گواه است، و مبعوث شده به راه حق و رسول و فرستاده تو به سوى خلق مى ‏باشد 
 
(5) بار خدايا! براى او در سايه رحمت و احسان خود جایى فراخ بگشا، و او را (در برابر رنج هايى كه براى نشر علوم و معارف حقه كشيده) از فضل و كرمت پاداش نيكو ده. 
 
(6) بار خدايا! بناى او را بر بناى سازندگان پيش (دين او را بر اديان انبياء سلف) بلند (ظاهر و غالب گردان)، و مقام و منزلتش را نزد خود گرامى دار، و نورش را (چراغى كه در راه حق بيافروخت) تمام كن (تا همه جهانيان از آن بهره ‏مند شوند) و پاداش بر انگيختن او به رسالت، گواهی اش پذيرفته، گفتارش را پسنديده قرار ده كه راست گفتار بود و ميان حق و باطل را جدا مى ‏نمود. 
 
(7) بار خدايا! بين ما و او را جمع كن در جایی كه زندگانى آن نيك و نعمت آن جاودانى و خواهش هاى آن مطلوب و هوس هاى آن بر آورده و آسايش آن بسيار و جاى استراحت است با تحف و ارمغان هاى نيكو.
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن