عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۹ يکشنبه ۴ خرداد
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
خطبه پنجاه و پنجم:
 
از سخنان آن حضرت عليه السلام است (كه در آن ثبات قدم خويش و سایر اصحاب حضرت رسول و فداكاری هاشان را در جنگ ها براى يارى دين مقدس اسلام بيان فرموده، و اصحابش را به جهاد در راه خدا و جنگ با دشمنان ترغيب نموده آنان را از سستى در اين امر توبيخ و سرزنش مى ‏نمايد):
 
(1) ما (براى يارى دين اسلام زمانی كه) با رسول خدا صلى الله عليه و آله بوديم پدران و فرزندان و برادران و عموهاى خود را (در جنگ ها) مى ‏كشتيم، و اين رفتار بر ايمان و اعتقاد ما افزوده اطاعت و فرمانبردارى پيش مى ‏گرفتيم، و ثبات قدم ما را در راه راست مى ‏افزود، و شكيبایى ما را بر سوزش درد و سعى و كوششمان را براى جهاد با دشمن زياد مى ‏نمود،
 
(2) و (در كارزارهاى زمان پيغمبر روش جنگيدن ما با دشمن چنين) بود مردى از ما با يكى از دشمن به يكديگر حمله كرده با هم در مى ‏افتادند مانند در افتادن دو حيوان نر و به جان يكديگر مى‏ افتادند (در صدد كشتن هم بر مى ‏آمدند) تا كدام يك ديگرى را از جام مرگ سيراب نمايد (او را بكشد) پس گاهى ما بر دشمن ظفر مى ‏يافتيم و گاهى دشمن بر ما غالب مى ‏گشت،
 
(3) چون خداوند راستى ما را ديد (از همه چيز گذشتن در راه اسلام را نشان داديم) دشمن ما را خوار و فيروزى را نصيب ما گردانيد، تا اينكه اسلام مستقر (و امر دين منظم) گرديد مانند شترى كه در موقع استراحت سينه و گردن خود را بر زمين مى ‏افكند (از اضطراب و نگرانى از دشمن رهایى يافت) و در جاهاى خود پخش شد (حقيقت آن در همه جاى جهان منتشر گرديد)
 
(4) و به جان خودم سوگند اگر رفتار ما (در يارى اسلام) مانند رفتار شما بود (و در پيكار با دشمن مانند شما سستى و سهل انگارى مى‏ نموديم) پايه دين برقرار نمى ‏گرديد (خداشناسى پيدا نمى ‏شد) و شاخه درخت ايمان سبز نمى‏ گشت (قوانين اسلام منتشر نمى‏ گرديد)
 
(5) و سوگند به خدا از اين رفتار (ناپسنديده و سستى در كارزار به عوض شير از ناقه دنيا) خون خواهيد دوشيد، و در پى آن (وقتى دشمن بر شما مسلط گردد) پشيمان خواهيد گشت.
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن