عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ سه شنبه ۳۰ مهر
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
خطبه سی و یکم:
«خطبه ای قبل از جنگ جمل»
- وقتى كه عبدالله ابن عباس را نزد زبير فرستاد تا او را به اطاعت حضرت برگرداند -
 
(1) البته طلحه را ملاقات مكن، زيرا اگر او را ملاقات كنى مى ‏يابى مانند گاوى كه شاخ خود را پيچيده و تيز كرده (به هر کسی که نزديك او رود آماده شاخ زدن است، كنايه از آنكه طلحه به فتنه و فساد مشغول است و از تكبر و نخوت گوش به سخن هيچ كس نمى ‏دهد) سوار شتر سركش می شود و مى ‏گويد: آن شتر رام است (كارهاى دشوار پيش گرفته از نادانى و خودسرى آسان مى‏ شمارد)
 
(2) و ليكن زبير را ملاقات كن، زيرا طبيعت او نرم تر (حسن خلق و فرمانبرداری اش بيشتر) است و
 
(3) به او بگو: پسر دایى تو (مادر زبير، صفيه، خواهر ابوطالب است) مى ‏گويد تو مرا در حجاز (مدينه) شناختى (با من بيعت كردى) و در عراق (بصره) انكار نمودى (عهد و پيمان خود را شكسته از اطاعت من خارج شدى) پس چه چيز تو را منصرف كرد از آنچه بر تو ظاهر و هويدا گرديده بود (چه روی داد كه عهد و پيمان خود را شكسته با من در صدد مخالفت و كارزار برآمدى. سيد رضى فرمايد:) مى ‏گويم: آن حضرت عليه السلام اول كسى است كه اين كلمه «فما عدا مما بدا» از او شنيده شده است.
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن