عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۹ شنبه ۳ آبان
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
کد : 18323-1926     

عصمت انبیا

استفتاء:

الف) آیا همه فقهای امامیه عقیده دارند انبیا قبل از بعثت و پس از آن معصوم بودند؟ ادله عصمت چیست؟

ب) تفسیر این آیه که خداوند می ‌فرماید: «فَوَكَزَهُ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ ۖ قَالَ هَٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ ۖ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبينٌ * قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (1) چیست؟

جواب:

باسمه جلّت اسمائه؛ الف) عصمتی که برای همه انبیا ثابت است بر سه نوع است:

اول: عصمت از خطا در دریافت وحی؛ دوم: عصمت از خطا در تبلیغ؛ سوم: عصمت از معصیت. عصمت انبیا از طریق آیات کریمه قرآن ثابت می ‌شود؛ و می‌ توانی این سه قسم را مبتنی بر یک قوه بازدارنده بدانی.

ب) سید مرتضی دو وجه درباره سخن حضرت موسی (علیه السلام) که فرمود: «این از عمل شیطان است» متذکر می ‌شود:

وجه اول: منظور او این است که عمل مقتول از عمل شیطان است؛ و به این طریق می‌ خواهد نشان دهد که او مخالف خداوند تعالی، و سزاوار قتل است. سپس شیطان را دشمن بنی آدم می ‌خواند و اینکه او گمراه کننده آشکار است. به عبارت دیگر، قتل به جهت رها کردن مؤمن از دست کسی صورت گرفته است که خواهان ظلم و ستم بر او بوده است و به نفسه هدف نبوده است، و هر چه بر این وجه واقع شده نیکو و غیر قبیح است؛ چه قاتل از خودش دفاع کرده باشد چه از غیر خودش.

وجه دوم: اینکه موسی فرمود: «رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي»، سید آن را از جهت انقطاع و رجوع به سوی خدای متعال و اعتراف به تقصیر خود از ادای حقوق نعمت‌ های خدا، یا از حیث اینکه خودش را از ثوات مستحق به فعل ندبه محروم کرده است بیان می ‌کند.

قبول استغفار و توبه غفران نامیده می ‌شود. بنابراین معنای (اغفر لی) شبیه سخن آدم (ع) است که به خداوند عرضه داشت: «رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ» (2).

----------------------------------------------------------
1. «موسی مشتی سخت بر آن دشمن زد، قضا را بدان ضربت او را کشت. موسی گفت: اين کار از فريب و وسوسه شيطان بود (تا اين کافر ظالم را با مؤمنی به قتال برانگيخت و عاقبت به هلاکت رسيد) که دشمنی شديد شيطان و گمراه ساختن آدميان به سختی آشکار است. (آن‌گاه موسی) گفت: ای خدا، من بر خويش ستم کردم (که به اين عمل خود را به فتنه فرعونيان انداختم) تو از من در گذر، خدا هم از او در گذشت که اوست بسيار آمرزنده و مهربان»؛ قصص (28): 15 و 16.
2. «خدايا، ما بر خويش ستم کرديم و اگر تو ما را نبخشی و به ما رحمت و رأفت نفرمايی سخت از زيانکاران خواهيم بود. »؛ اعراف (7): 23.

موارد مرتبط آیا آیه تطهیر علاوه بر عصمت چهارده معصوم شامل طهارت مادی آنان نیز می ‌شود؟ كدام يك از آيات كلام الله مجيد بر عصمت ائمه اثنى عشريه صراحت يا دلالت دارد؟ عصمت پيامبر (ص) نهى پيامبر (ص) از اندوه و عصمت او
نظر شما :
captcha