عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۷ شنبه ۱۹ آبان
  • اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَة وَ في كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
کد : 18323-1185     

مفهوم ذبح و قربانى در آيه «وَفَدَيْنَاهُ بذِبْح عَظِيم»

استفتاء:

منظور از ذبح و يا قربانى عظيم در اين آيه شريفه «وَفَدَيْنَاهُ بذِبْح عَظِيم» (1) چه مى ‏باشد؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه؛ آيه دو مفهوم ظاهرى و باطنى در خود دارد. مفهوم ظاهرى قربانى عظيم، گوسفندى مى‏ باشد كه جبرئيل از سوى خداوند سبحان به زمين آورد تا به جاى اسماعيل‏ عليه السلام قربانى شود و از آنجايى كه از سوى خداوند متعال بوده از آن با تعبير عظيم ياد شده است.

اما مفهوم باطنى آن اين است كه: منظور از قربانى و ذبح عظيم، حضرت سيدالشهدا امام حسين‏ عليه السلام مى‏ باشد به اين ترتيب كه چون در عالم ذَر آنچه را كه در مورد اسماعيل‏ عليه السلام و نياز به قربانى به جاى او، بر پيامبران و امامان ‏عليهم السلام عرضه شد، حضرت امام حسين‏ عليه السلام داوطلب گرديد تا ذبح عظيم باشد و به جاى اسماعيل‏ عليه السلام در كربلا قربانى گردد، البته نه به خاطر شخص حضرت اسماعيل‏ عليه السلام بلكه از اين جهت كه ايشان جدّ پدربزرگ گرامى‏ اش حضرت محمد صلى الله عليه وآله وسلم و پدر و مادر بزرگوارش حضرت اميرمؤمنان على ‏عليه السلام و حضرت فاطمه زهرا عليها السلام مى ‏باشد و از اين جهت است كه حضرت امام حسين‏ عليه السلام جان گرامى ‏اش را فداى وجود اين گراميان نمود. 

(چون اين بزرگواران بايد از صلب حضرت اسماعيل بيرون مى‏ آمدند؛ در عالم معنا بلاى او را به جان خريد تا اجداد و پدرانشان را حفظ كند و در عالم دنيا با تأخير زمانى به عهد آسمانى خود عمل كرد اين يكى از حكمت ‏هاى بلاى حضرت حسين‏ عليه السلام است).

-----------------------------------------------------

1) «و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانيديم» صافات 107:37.

موارد مرتبط قربانى كردن فرزند براى زيارت امام حسين‏ عليه السلام‏
نظر شما :
captcha