عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۹ شنبه ۳ آبان
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
کد : 18323-1320     

آيا ما شيعيان در دوره كنونى تكليفى جز انتظار فرج نداريم؟

استفتاء:

آيا خداوند متعال انسان را فقط جهت عبادت آفريده است؟ به معناى روشن ‏تر، ما اكنون در گردونه نماز، روزه، برپايى مراسم عاشورا و انجام اعمال شرعى‏ مى باشيم، آيا ما تنها جهت اين موضوع خلق شده ‏ايم؟ و آيا ما شيعيان در دوره كنونى تكليفى جز انتظار فرج نداريم؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه؛ اين مطلب كه هدف از آفرينش عبادت مى ‏باشد به صورت صريح در قرآن كريم آمده است: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ» (1)، به راستى كه عبادت به عنوان هدف كافى است؛ زيرا نردبان تكامل نوع بشر مى ‏باشد و به همين دليل است كه خداوند متعال براى مدح و بزرگ ‏داشت پيامبران و فرستادگانش از اين صفت بهره برده و در مدح پيامبرش يوسف‏ عليه السلام مى ‏فرمايد: «إِنَّهُ مِن عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ» (2) و در توصيف نوح پيامبر عليه السلام مى ‏فرمايد: «مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ» (3) و در مدح موسى و هارون‏ عليهما السلام مى‏ فرمايد: «إِنَّهُمَا مِن عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ» (4) و مى ‏فرمايد: «وَ اذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُدَ» و (5) نيز مى ‏فرمايد: «وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ» (6) و مى ‏فرمايد: «وَ اذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ» (7).

هم ‏چنين در آيه ‏اى ديگر مى ‏خوانيم: «سُبْحَانَ الَّذِى أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجدِ الاَْقْصَى» (8)، مانند اين آيات بسيار مى‏ باشد و تمام آنها نشان مى‏ دهد كه مرتبه بندگى والاترين مرتبه ‏اى است كه خداوند سبحان پيامبرانش‏ عليهم السلام را به آن ستوده است. 

عبادت در حقيقت به معناى خضوع، فروتنى و تسليم بودن در برابر تمامى فرمان ‏هاى الهى مى ‏باشد كه به نوبه خود به تمامى جنبه ‏هاى زندگى؛ فردى، خانوادگى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى و غيره وابستگى دارد و به ‏وسيله تحقق يافتن آنهاست كه مصداق واقعى انتظار فرج، چهره راستين به خود مى ‏گيرد. بنابراين؛ انتظار فرج به معناى شانه خالى كردن از زير بار مسئوليت وظايف دينى نمى‏ باشد بلكه به مفهوم پياده كردن آنها در تمامى عرصه‏ ها و جنبه‏ هاى زندگى است.

--------------------------------------------------------

1) و جن و انس را نيافريدم جز براى اينكه مرا بپرستند؛ ذاريات: 56.

2) او از بندگان مخلص ما بود؛ يوسف: 24.

3) به راستى او از بندگان مؤمن ما بود؛ صافات: 81.

4) آن دو از بندگان باايمان ما بودند؛ صافات: 122.

5) و داود، بنده ما را به ياد آور؛ ص: 17.

6) و بنده ما ايوب را به ياد آور؛ ص: 41.

7) و بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را به ياد آور؛ ص: 45.

8) منزه است آن (خدايى) كه بنده ‏اش را شبانگاهى از مسجدالحرام به سوى مسجد الاقصى سير داد؛ اسراء: 1

موارد مرتبط مدت دوره رجعت پس از ظهور سندى بر صحت انتظار شيعيان براى حضرت مهدى‏ عليه السلام‏ منظور از انتظار فرج چيست؟
نظر شما :
captcha