پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی روحانی«قدس سره»
منع حضرت زهرا (عليها السلام) از قرائت شعر
استفتاء:

روايت شده است كه هنگام نزديكى رحلت رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) حضرت زهرا (عليها السلام) اين شعر را قرائت نمودند: «Ùˆ آن درخشان رو كه ابرها از چهره اش سيراب مى گردند; او يارى رسان يتيمان Ùˆ تكيه گاه بيوه زنان است» (1). آيا اين روايت صحيح Ùˆ معتبر مى باشد؟ Ùˆ اگر درست مى باشد با توجه به عصمت حضرت زهرا(عليها السلام) Ùˆ اين مطلب كه ايشان كلام نابجايى بيان نمى نمايند، چرا رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)ايشان را از اين گفته نهى فرمودند؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه؛ ظاهراً رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) به دليل دلسوزى نسبت به دختر گرامى اش حضرت زهرا (عليها السلام) Ùˆ معناى جانگداز اين ابيات در آن لحظه، حضرتش را از بيان آنها منع نمود Ùˆ به همين سبب پس از نهى ايشان از اين موضوع فرمودند: به جاى آن بگو: «ÙˆÙŽ مَا مُحمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ» (2) Ùˆ به نظر مى رسد كه حضرتش مى خواست با بيان اين مطلب ايشان (عليها السلام) را تسلى بخشد.

---------------------------------------------------------------

1- و أبيضَ يستسقى الغمامُ بِوَجهه***ثمال اليتامى عِصمهٌ لِلأَرامل اين شعر را عبدالمطلب در مورد رسول خدا(صلى الله عليه وآله) سروده بود.

2- و محمّد، جز فرستاده اى كه پيش از او هم پيامبرانى (آمده و) رفته اند، نيست; آل عمران: 144.