پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی روحانی«مدظله العالی»
لزوم تربیت نفس با روحیه ایثارگری و فداکاری در راه ائمه اطهار علیهم السلام
فداکاری در راه سید الشهداء (علیه السلام) تنها مربوط به آن دوران نبوده بلکه در این زمان هم می توان با برپایی شعائر حسینی و ایثار در راه آنها و فدا شدن به خاطر آنها در راه آن حضرت فداکاری کرد...
لطفاً این عبارات و باطن آنها را توضیح دهید: «سَلامُ مَن لَوكَانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ لَوَقَاكَ بِنَفسِهِ حَدَّ السُّيُوفِ، وبَذَلَ حَشَاشَتَهُ دُونَك لِلحُتُوف، وجَاهَد بَينَ يَدَيكَ، ونَصَرَكَ عَلى مَن بَغَى عَلَيكَ، وَفَدَاك بِرُوحِه وَجَسَدِهِ، وَمَالِهِ وَولْدِهِ، وَرُوحُهُ لِرُوحِكَ فِدَاءٌ، وَأهْلُهُ لأهلِكَ وِقَاءٌ. فَلَئِنْ أخَّرَتْني الدُّهُورُ، وَعَاقَنِي عَنْ نَصْرِكَ المَقْدُورُ، وَلَمْ أكُنْ لِمَنْ حَارَبَكَ مُحَارِباً، وَلِمَنْ نَصَبَ لَكَ العَدَاوَةَ مُناصِباً، فَلأنْدُبَنَّكَ صَبَاحاً وَمَسَاءً، وَلأبْكِيَنَّ لَكَ بَدَل الدُّمُوعِ دَماً، حَسْرَةً عَلَيكَ، وتَأسُّفاً عَلى مَا دَهَاكَ وَتَلَهُّفاً، حَتَّى أمُوتُ بِلَوعَةِ المُصَابِ، وَغُصَّةِ الاِكْتِئَابِ».
 
پاسخ حضرت آیت الله العظمی سید محمدصادق روحانی دام ظله:
 
باسمه جلت اسمائه؛ خلاصه عبارات مذکور سه امر است:
 
الف) لزوم تربیت نفس با روحیه ایثارگری و فداکاری در راه ائمه اطهار (علیهم السلام) مخصوصاً سید الشهداء (علیه السلام).
 
ب) فداکاری در راه سید الشهداء (علیه السلام) تنها مربوط به آن دوران نبوده بلکه در این زمان هم می توان با برپایی شعائر حسینی و ایثار در راه آنها و فدا شدن به خاطر آنها در راه آن حضرت فداکاری کرد.
 
ج) نیاز به فداکاری در راه شعائر حسینی حتی اگر مستلزم ضرر باشد، تا جایی که به ارتکاب ضرر علیه نفس نرسد. چنانکه در عبارت شریف آمده است: «وَلأبْكِيَنَّ لَكَ بَدَل الدُّمُوعِ دَماً؛ و به جای اشک برای تو خون گریه می کنم» و هم چنین این عبارت که می فرماید: «حَتَّى أمُوتُ بِلَوعَةِ المُصَابِ، وَغُصَّةِ الاِكْتِئَابِ؛ تا جایى که از فرط اندوه، مصیبت و غم و غصه و شدت حزن جان سپارم».