پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی روحانی«مدظله العالی»
تفسیر آیه شریفه: «وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلا» چیست؟
استفتاء:

تفسير اين آيه شريفه: «وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلا» چیست؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه؛ با توجه به اينكه منظور از عرش، مِلك مى باشد و از آنجا كه اين آيه جهت مقدمه ‌چينى براى اثبات امكان معاد، از عالَم وجود پيش از آفرينش آسمان ‌ها و زمين ‌ها سخن مى ‌گويد، به همين خاطر در اين آيه توضيح داده شده كه تنها موجودى كه در آن زمان در مملكت و تحت حكومت خداوند متعال وجود داشت، تنها آب بوده است و با اين وجود خداوند سبحان همه چيز را تنها از آن خلق نمود، همان‌گونه كه آيه مى ‌فرمايد: «وَ هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّماوَاتِ وَ الاَْرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّام وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلا وَ لَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ» (1).

هم‌ چنين گفته شده است كه مقصود از آب، ماده حيات است. بنابراين در اين فرمايش خداوند سبحان: «وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ» مفهوم كنايى آب مورد نظر است به اين معنا كه مملكت خداوند متعال هنگام خلقت زمين و آسمان ‌ها بر ماده و پايه حيات و زندگى قرار داشته است.

-------------------------------------------------------------------

1. «و عرش با عظمت او (شايد يک معنی عرش که روح و حقيقت انسان است اينجا مراد باشد) بر آب قرار داشت (شايد مراد از آب علم باشد) تا شما را بيازمايد که عمل کدام يک از شما نيکوتر است. و محققا اگر به اين مردم بگويی که پس از مرگ زنده خواهيد شد، همانا کافران خواهند گفت که اين سخن را هرگز حقيقتی جز سحر آشکار نيست»؛ هود (11): 7.