پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی روحانی«مدظله العالی»
روش حضرت ‏عليه السلام بعد از ظهور تسامح، گذشت‏
استفتاء:

آيا اين درست است كه بگوييم مهم ‏ترين وسيله‏ اى كه امام‏ عليه السلام براى رهايى جهان از بيداد و نادانى مورد استفاده قرار مى‏ دهد، ابزار جنگ، كشتار دسته جمعى و روان ساختن رودهايى از خون مى ‏باشد؟ 

يا اينكه ايشان از وسائل عقلى و منطقى و وجدان دينى بهره مى‏ برند، نهاد بشر را مورد خطاب قرار مى ‏دهند، با آنها به گفتگو مى ‏پردازند و برايشان فرستادگانى به هر سو روان مى ‏سازند كه باعث مى ‏شود آنها به سوى او و عدالتى كه به آن دعوت مى ‏نمايد جذب شوند و تنها گروه اندكى كه منافعشان به خطر افتاده است با ايشان پيكار مى‏كنند و حضرت ‏عليه السلام نيز با آنان جهاد مى ‏كند؟

به ديگر سخن: روايات زيادى وجود دارند كه جريان حضرت را بر پايه شمشير و كشتار مى‏ دانند، مانند: 

«قائم آنقدر مى ‏كشد تا (خون) به زانو ها برسد» (1). و «از بس كه مى‏كشد، گفته مى‏ شود او نمى ‏تواند از خاندان محمد صلى الله عليه وآله وسلم باشد زيرا اگر از خاندان محمد بود رحم مى ‏نمود» (2) و «از بس كه مى ‏كشد گفته مى‏ شود او نمى ‏تواند از فرزندان فاطمه باشد» (3) و «و چنان سر از تن مردم جدا مى ‏كند كه قصاب سر قربانى را مى‏ برد» (4) و «او روشى غير از روش پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم و اميرمؤمنان ‏عليه السلام در پيش مى ‏گيرد زيرا توبه كسى را نمى ‏پذيرد» (5) و «تمامى ‏حيوانات حرام گوشت را مى ‏كشد» (6) و «او شكم زنان باردار را مى‏ شكافد» (7) 

آيا اين روايات معتبر مى ‏باشند؟ و چگونه مى‏ شود آنها را توجيه كرد؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه; بيشتر رواياتى كه نهضت امام ‏عليه السلام را يك نهضت خونين توصيف مى ‏كنند از نظر اسنادى ضعيف هستند و احتمال دارد براى سياه‏ نمايى نهضت گرامى ايشان جعل شده باشند، ولى آن بخش از روايات كه صحيح هستند مربوط به جهاد با كسانى است كه دعوتش را رد مى ‏كنند و بر جنگ و پيكار با ايشان پافشارى مى ‏نمايند، و گرنه روش ايشان تسامح، گذشت و دعوت به نيكوترين روش است و به همين دليل است كه در پيمانى كه يارانش با او مى ‏بندند آمده است: 

«پيمان مى ‏بندند كه كسى را نكشند، حرمت ممنوعه ‏اى را ندرند، به مسلمانى دشنام ندهند، به منزلى حمله نكنند، مسجدى را ويران نسازند، راه بر كسى نبندند، در راه مانده‏ اى را نهراسانند، پناهنده ‏اى را نكشند، به تعقيب فراريان نروند، خونى را نريزند و زخم خورده ‏اى را به قتل نرسانند» (8).

----------------------------------------------------------

1) يقتل القائم ‏عليه السلام حتى يبلغ السوق؛ بحارالانوار، ج 52، ص 387، باب 27، ح 203.

2) من كثرة ما يقتل هناك من يقول: ليس من آل محمد، ولو كان من آل محمد لرحم؛ الغيبه، نعمانى، ص 107.

3) إنه ليس من ولد فاطمة...؛ نورالانوار، ج 3، ص 345.

4) يقطع رؤوس الناس كما يقطع القصاب رأس الذبيحة؛

5) يتّخذ سيرة غير سيرة الرسول ‏صلى الله عليه وآله وسلم و الأمير عليه السلام فلا يقبل التوبه؛

6) يقتل جميع الحيوانات المحرّم أكل لحمها؛ مربوط به امام حسين ‏عليه السلام در ايام رجعت است.

7) يبقر بطون الحوامل»؛ مربوط به سفيانى است.

8) يبايعون على أن لا يقتلوا، و لا يهتكوا حريماً محرماً، و لا يسبوا مسلماً، و لا يهجموا منزلاً و لا يخرّبوا مسجداً، و لا يقطعوا طريقاً، و لا يخيفوا سبيلاً، و لا يقتلوا مستأمناً، و لا يتّبعوا منهزماً، و لا يسفكوا دماً، و لا يجهزوا على جريح؛ الملاحم والفتن، ابن طاووس، ص 145، باب 79.