پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی روحانی«مدظله العالی»
ريشه عزادارى بر امام حسين‏ عليه السلام در روايات معصومين ‏عليه السلام‏
استفتاء:

آيا برپايى عزادارى حسينى، سنت معصوم است كه ما ملزم باشيم آن را انجام دهيم يا صرفا تراوشات عاطفى و انفعالى و تحت تأثير مظلوميت عظيم امام حسين‏ عليه السلام است؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه؛ يكى از فقها و محققين چه نيكو فرموده است كه: «جزع و گريه در مصيبت‏ها، هر قدر مصيبت بزرگ باشد، مكروه و ناپسند شمرده شده است اما امام صادق‏ عليه السلام در حديثى معتبر مى ‏فرمايد: «هرگونه جزع و گريه‏ اى مكروه است مگر جزع و گريه بر حسين‏ عليه السلام» (1).

و گريبان چاك زدن و صورت خراش دادن بنا بر قول مشهور حرام است اما امام صادق‏ عليه السلام در حديثى معتبر مى‏ فرمايد: «بر مثل حسين بايد كه گريبان چاك زد و به صورت زد و گونه خراشيد».

و اذيت نفس و خونين كردن بدن به ‏ويژه از سوى بزرگان و ارباب عزادارى مذمت شده است، اما امام مهدى (عج) در زيارت ناحيه مى ‏فرمايد: «من صبح و عصر بر تو ندبه مى‏ كنم و به جاى اشك‏ ها بر تو خون مى ‏گريم» (2). 

پيش از آن جدش امام زين العابدين‏ عليه السلام اين سخن را فرموده بود. با اين سخنان روشن مى‏ شود كه همه شعائر حسينى ريشه در روايات معصومين‏ عليهم السلام و احاديث مباركشان دارد و صرفا تراوشات عاطفى نيستند.

-------------------------------------------------------------

1) كل الجزع و البكاء مكروه سوى الجزع و البكاء على الحسين‏ عليه السلام؛ امالى طوسى، ص 161.

2) فلأندبنك صباحا و مساء ولأبكين لك بدل الدموع دما؛ المزار الكبير، ص 496-514؛ مصباح الزائر، ص 224-234؛ بحارالانوار، ج 98، ص 317، ح 8، و ص 328، ح 9؛ مستدرك الوسائل، ج 10، ص 335، ح 16؛ موسوعة زيارات المعصومين، ج 3، ص 66؛ ح 106، و ص 409، ح 30.