پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی روحانی«مدظله العالی»
گريستن آسمان بر امام حسين‏ عليه السلام‏
استفتاء:

چگونه مى‏ توان اين حقيقت را براى اهل سنّت، تبيين نمود كه پس از شهادت امام حسين‏ عليه السلام، آسمان براى ايشان گريست و پديده‏ هايى از اين دست رخ داد؟

جواب:

باسمه جلت اسمائه؛ شما مى‏ توانيد با استناد به كتاب‏ هاى اهل سنّت، اين حقيقت را براى آنان تبيين نماييد؛ به عنوان مثال در كتاب‏ هاى آنان آمده است كه در جريان جنگ صفين، از آسمان خون باريد و... چنانكه ذَهَبى در «سِيَر أعلام النُبَلاء» (ج 4، ص 510) مى‏ نويسد: «... خونى تازه و خالص از آسمان باريدن گرفت و بر روى دجله فرود آمد...».

در تاريخ طبرى (ج 7، ص 389) نيز آمده است: خونى تازه و خالص از آسمان باريد.

هم چنين ابن كثير در البداية و النهاية (ج 7، ص 293) مى‏ نويسد: ما در جنگ صفّين كه ميان على‏ عليه السلام و معاويه در گرفت، حاضر بوديم، و بارش خون تازه و خالص از آسمان را به چشم خود مشاهده نموديم.

در مورد امام حسين‏ عليه السلام و عاشورا نيز اين دست حوادث در كتب اهل سنّت، يافت مى‏ شود چنانكه ابن عساكر، در «شرح حال امام حسين» ص 354 مى ‏نويسد: «پس از يحيى بن زكريا، آسمان تنها براى يك نفر و آن هم حسين بن على‏ عليهما السلام گريه كرد».

همين مطلب در كتاب‏ هاى ذيل نيز آمده است:

1. بُغيَةُ الطَّلَب فى تاريخ حَلَب، صفحه 78/ أ، و در چاپى ديگر: 1 ص 93.

2. يَنابيعُ الْمَوَدَّة لِذَوى‏ الْقُربى، تأليف قُندوُزى حَنَفى، ج‏3 ص‏83، نيز در صفحات 15، 20، 91، 101، 102.

3. تاريخ مدينةُ دَمِشْق، تأليف ابن عَساكر، ج 14، ص 227.

4. سِيَرُ الْأعلام تأليف ذَهَبى‏، ج 3، ص 312، به نقل از فسوى.

5. تهذيب الكمال تأليف المزى، ج 6، ص 433.

6. نَظمُ دُرَرُ السَّمْطَيْن، تأليف زَرَندى حنفى، ص 222.

7. ذَخائر العُقبى فى مَناقب ذَوى القُربى، تأليف طبرى، ص 145.