عربی
بروزرسانی: ۱۳۹۸ چهارشنبه ۲۴ مهر
  • اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
خطبه صد و بیست و سوم:
 
از سخنان آن حضرت عليه السلام است در توبيخ و سرزنش اصحاب خود:
 
(1) مانند آنست كه مى ‏بينم شما را (هنگام به هم ريختن براى فرار از جنگ) سر و صدا راه مى ‏اندازيد (غوغا و هياهو مى ‏نماييد) مانند صداى پوست سوسمارها در وقتى كه (در راه) به هم ماليده می شوند، حقى را نمى ‏گيريد (در مقابل دشمن ايستادگى نمى ‏نمایيد) و از ظلم و ستم (ستمگر) جلوگيرى نمى ‏كنيد، 
 
(2) شما را در راه (بهشت) آزاد گذاشته ‏اند، پس نجات و رستگارى براى كسى است كه خود را در آن افكند (در راه خدا بجنگد) و هلاكت و بدبختى براى کسی که توقف كند (از جهاد خوددارى نمايد).
 
ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام)
موارد مرتبط خطبه 1: خطبه ای درباره آفرينش آسمان و زمين و آدم خطبه 2: خطبه ای پس از بازگشت از صفّين خطبه 3: خطبه معروف به شِقشِقيّه خطبه 4: خطبه ای بعد از كشته شدن طلحه و زبير خطبه 5: خطبه ای بعد از وفات پيامبر (صلى الله عليه و آله) در خطاب به عباس و ابوسفيان خطبه 6: خطبه ای در هنگامی كه از ایشان خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند خطبه 7: خطبه ای در مذمت مريدان شيطان خطبه 8: خطبه ای براى برگرداندن زبير به بيعت خطبه 9: خطبه ای در وصف خود و دشمنانش در جمل خطبه 10: خطبه ای در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن